گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۷

موسم خزان ایگل در چمن گذاری کنآفت جوانی بین چشم اعتباری کن

سعدی شیرازی

بخش ۲۱ - حکایت

یکی را به چوگان مه دامغانبزد تا چو طبلش بر آمد فغان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۸

در دلم از تو گره به که گشاد از دگراننامرادی ز تو خوشتر که مراد از دگران

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۶۹

آشفته ام از هجر و تو آشفته تر از منمن بیخبر از خویش و تو هم بیخبر از من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۰

ای سنبل زلف سیهت چین همه بر چیناز داغ تو شد نافه جگر سوخته در چین

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۱

بآرزوی تو خوشحال میتوان بودنبیک نگاه تو صد سال میتوان بودن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۲

او در دل و چون باد صبا در بدرم منپرسم خبر از غیر و ز خود بیخبرم من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۳

دل شکستند بسنگین دلیم سیمتنانآه از این سنگدلان وای ازین دلشکنان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۴

ساقی قدح پر از می چون سلسبیل کنکار جهان حواله بنعم الوکیل کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۵

سگ این درم بسنگی دل من صبور میکنوگر از درم برانی نگهی ز دور میکن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۶

دل که جای تست چون سازیم جای دیگرانچون ترا بیرون کنیم از دل برای دیگران

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۷

ایشوخ پر کرشمه کم التفات منتلخست بی لب شکرینت حیات من

سعدی شیرازی

بخش ۲۲ - حکایت

به صنعا درم طفلی اندر گذشتچه گویم کز آنم چه بر سر گذشت

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۸

کام دلم از وصل بیک سجده روا کناینکار نه از بهر من از بهر خدا کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۷۹

از در کعبه چه حاصل به در یار نشینروی بر دوست کن و پشت به دیوار نشین

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۰

لبز غم تو خشک شد دیده تر هم آنچنانسوخت جگر بداغ دل خون جگر هم آنچنان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۱

شاه حسنی یکنظر سوی گدای خود ببینای سر من خاک پایت زیر پای خود ببین

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۲

خواهی که عاشقانه سماعت کند خوشانجانرا بر آستین نه و بر دوست برفشان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۳

سخن بگو و دل از من بیک سخن بستانبیک کرشمه شیرین مرا ز من بستان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۴

گر با من مستی حذر از بیهده گو کندر سینه من آی و در فتنه فرو کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۵

بر توسن ناز آنپسر میتاخت چون برق یمانتا دیدمش رفت از نظر دیدن همان رفتن همان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۶

وقت مرگ از سخنی درد مرا تسکین کنتلخی زهر اجل در دل من شیرین کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۱۸۷

در غنچه چو گل تا بکیی گوش بمن کناز پرده برون آی و تماشای چمن کن

سعدی شیرازی

بخش ۱ - سرآغاز

بیا تا برآریم دستی ز دلکه نتوان برآورد فردا ز گل