گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۵

ساقی نظری که مستم و شیدا همدنیا بدو جو پیش من و عقباهم

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۶

ساقی تو بمستیی گواه دل منکان دم که ز خود رود دل غافل من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۷

ساقی قدحی ده و دل از غم برهانجان را ز خیال هر دو عالم برهان

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۸

ساقی نظری بعاشق محزون کنرحمی بدل شکسته پر خون کن

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۶ - در پند و ستایش

بزن که قوت بازوی سلطنت داریکه دست همت مردانت می دهد یاری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۸۹

ساقی قدحی که مست آگاهم منبیگانه ز خویش و با تو همراهم من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۰

ساقی غم دل کجا خورد جان حزینمی ده که بریده ام دل از خلد برین

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۱

ساقی دل من سوخت نظر با من کنچشمی فکن و گلخن من گلشن کن

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۲

ساقی هم زخم طعنه شد مستی مندر خاک فرو رفت دل از پستی من

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۳

ساقی نظر لطف دل آرای تو کوجام می وصل عشرت افزای تو کو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۴

ساقی اگرت ستم مرادست بگوور باده به جام عدل و دادست بگو

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۵

ساقی چو مرا عشق تو داغی دادهاز عیش دو عالمم فراغی داده

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۶

ساقی چو خوش آن نفس که زارم بکشیجان بخشی و باز شمع وارم بکشی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۷

ای ساقی جان و سرو آزاد کسیچونست که هرگز نکنی یاد کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۸

ساقی قدحی که میکند غم ستمیاز دل بنشان بآب می گرد غمی

سعدی شیرازی

قصیدهٔ شمارهٔ ۵۷ - در ستایش

گرین خیال محقق شود به بیداریکه روی عزم همایون ازین طرف داری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۹۹

ساقی قدحی که هست عالم نفسیوین یکنفس آن به که شود صرف کسی

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۰

ساقی نظری به بینوانیی باریگر باده نمیدهی صلایی باری

اهلی شیرازی

شمارهٔ ۱۰۱

ساقی قدحی که بیکسان را تو کسیگر درد بسی بود دوا هم تو بسی

اهلی شیرازی

صنف اول که تاج است و پیش بر است

ای خاک درت قبله ی صاحب نظرانبر صورت توست مشتری دل نگران

اهلی شیرازی

برگ دوم وزیر تاج است

ای کز مه نو رکاب رخش تو بودخود صورت خوب جمله بخش تو بود

اهلی شیرازی

برگ سیم ده تاج است

ای آن که غمت فرشته محتاج کندزلف تو حدیث شب معراج کند

اهلی شیرازی

برگ چهارم نه تاج است

ای سرمه ی دیده ها ز خاک در توپیوسته بود لطف خدا یاور تو

اهلی شیرازی

برگ پنجم هشت تاج است

ای آن که لب تو جام عشرت دهدمعشق تو خلاص از همه زحمت دهدم