گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۲

قرار بخش دل تنگ یاد آن گل بسسواد سایه گل آشیان بلبل بس

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۳

گفت وگویی شنیده ام که مپرسنگهی واکشیده ام که مپرس

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۴

دارم دل افروخته چون خلوت فانوستا شمع خیالت نکشد منت فانوس

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۵

نکرده دست تهی اهل دیده را قلاشبه رنگ آیینه از نور می کنند معاش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۶

شراری را نماند جا در آتشنشیند تا دلم تنها در آتش

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۴

گفتم اندر محنت و خواری مراچون ببینی نیز نگذاری مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۷

شکار آینه گردیده آه می رسدشپری کشیده به دام نگاه می رسدش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۸

سینه تا شد قلمرو تیرشسر نپیچم ز حکم شمشیرش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۸۹

خداوندا مکن کس را شهید خنجر نازشمگردان جز دل من مرغ دیگر صید شهبازش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۰

صبا در نافه می غلتد ز گرد راه پابوسشحیا در پرده پنهان می شود از شرم ناموسش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۱

کرده ام بسکه آرزوی خطششده ام صید رنگ و بوی خطش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۲

ای چشم و چراغ آفرینشرنگین گل باغ آفرینش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۳

گل گرفتار نقش بالینشصبح دل چاک خواب شیرینش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۴

از قدش جلوه انتخاب فروشاز رخش باده آفتاب فروش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۵

ای کرده ز یاد ما فراموشحیف است مکن وفا فراموش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۶

تا به کس روشن نسازم کفر ایمان بار خویشهمچو شمع از خلق پنهان کرده ام زنار خویش

عطار نیشابوری

غزل شمارهٔ ۵

سوختی جانم چه می سازی مرابر سر افتادم چه می تازی مرا

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۷

بیکسیم ساخت خریدار خویشسوختم از گرمی بازار خویش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۸

جایی که گل از ناله کند بال و پر خویشچون ذره فتادیم به دام نظر خویش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۶۹۹

نسخه دارد لعلش از چشم حیاپرداز خویشبسکه حرف آهسته گوید نشنود آواز خویش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۰۰

اشک بلبل نمک چش خویشخنده گل خزانه بویش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۰۱

گر از تو بشنویم جواب سلام خویشبالای آفتاب نویسیم نام خویش

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۰۲

پرکاری معشوق نهان است در این باغهر جلوه ز هر شیوه نشان است در این باغ

اسیر شهرستانی

شمارهٔ ۷۰۳

اشک گلگونم به راه وعده می کارد چراغجلوه شمع قدی از خاک بردارد چراغ