گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۶۹

بیش مکن همچنان خانه درآ همچنینای ز تو روشن شده صحن و سرا همچنین

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۰

یا تو ترش کرده رو مایه ده شکرانتنگ شکر می‌کشد تا بنهد در میان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۱

هر چه کنی تو کرده من دانهر چه کند تن کرده بود جان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۲

جفای تلخ تو گوهر کند مرا ای جانکه بحر تلخ بود جای گوهر و مرجان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۳

دلا تو شهد منه در دهان رنجورانحدیث چشم مگو با جماعت کوران

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۴

مکن مکن که روا نیست بی‌گنه کشتنمرو مرو که چراغی و دیده روشن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۵

توی که بدرقه باشی گهی گهی رهزنتوی که خرمن مایی و آفت خرمن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۶

به جان تو که از این دلشده کرانه مکنبساز با من مسکین و عزم خانه مکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۷

به من نگر به دو رخسار زعفرانی منبه گونه گونه علامات آن جهانی من

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۸

چهار روز ببودم به پیش تو مهمانسه روز دیگر خواهم بدن یقین می‌دان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۷۹

مقام ناز نداری برو تو ناز مکنچو میوه پخته نگشت از درخت بازمکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۰

چهار شعر بگفتم بگفت نی به از اینبلی ولیک بده اولا شراب گزین

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۱

نعیم تو نه از آن است که سیر گردد جانمرا به خوان تو باید هزار حلق و دهان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۲

برای چشم تو صد چشم بد توان دیدنچه چشم داری ای چشم ما به تو روشن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۳

اگر سزای لب تو نبود گفته منبرآر سنگ گران و دهان من بشکن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۴

بیا بیا که ز هجرت نه عقل ماند نه دینقرار و صبر برفته‌ست زین دل مسکین

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۵

به صلح آمد آن ترک تند عربده کنگرفت دست مرا گفت تکری یرلغسن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۶

من کجا بودم عجب بی‌تو این چندین زماندر پی تو همچو تیر در کف تو چون کمان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۷

بگویم مثالی از این عشق سوزانیکی آتشی در نهانم فروزان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۸

ببردی دلم را بدادی به زاغانگرفتم گروگان خیالت به تاوان

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۸۹

تنت زین جهان است و دل زان جهانهوا یار این و خدا یار آن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۹۰

به پیش آر سغراق گلگون منندانم که باده‌ست یا خون من

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۹۱

ای هفت دریا گوهر عطا کنوین مس‌ها را پرکیمیا کن

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۰۹۲

آن دلبر من آمد بر منزنده شد از او بام و در من