گنجینهٔ شعر

شعرِ فارسی

۱۴۱۲۹۲ شعر از شاعران کهن و معاصر — دیوان‌ها را ورق بزن، بیت‌به‌بیت بخوان.

شاعران

همهٔ شاعران

صائب۹۸۷۷ شعر

جلال الدین محمد مولوی۶۳۲۹ شعر

قالب‌های شعری

غزل
قصیده
مثنوی
قطعه
رباعی
دوبیتی

شعرها

۱۴۱۲۹۲ شعر

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۳

خنک آن جان که رود مست و خرامان بر اوبرهد از خر تن در سفر مصدر او

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۴

خنک آن دم که نشینیم در ایوان من و توبه دو نقش و به دو صورت به یکی جان من و تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۵

گر رَود دیده و عقل و خرد و جان تو مروکه مرا دیدن تو بهتر از ایشان تو مرو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۶

تن مزن ای پسر خوش دم خوش کام بگوبهر آرام دلم نام دلارام بگو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۷

چهره زرد مرا بین و مرا هیچ مگودرد بی‌حد بنگر بهر خدا هیچ مگو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۸

همه خوردند و برفتند و بماندم من و توچو مرا یافته‌ای صحبت هر خام مجو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۱۹

من غلام قمرم غیر قمر هیچ مگوپیش من جز سخن شمع و شکر هیچ مگو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۰

هله ای شاه مپیچان سر و دستار مروهله ای ماه که نغزت رخ و رخسار مرو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۱

سر و پا گم کند آن کس که شود دلخوش از اودل کی باشد که نگردد همگی آتش از او

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۲

سر عثمان تو مست است بر او ریز کدوچون عمر محتسبی دادکنی این جا کو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۳

ای همه سرگشتگان مهمان توآفتاب از آسمان پرسان تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۴

ای بمرده هر چه جان در پای اوهر چه گوهر غرقه در دریای او

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۵

شکر ایزد را که دیدم روی تویافتم ناگه رهی من سوی تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۶

ای بکرده رخت عشاقان گروخون مریز این عاشقان را و مرو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۷

مطربا اسرار ما را بازگوقصه‌های جان فزا را بازگو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۸

جان ما را هر نفس بستان نوگوش ما را هر نفس دستان نو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۲۹

ای غذای جان مستم نام توچشم و عقلم روشن از ایام تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۰

صوفیانیم آمده در کوی توشیء لله از جمال روی تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۱

می‌دوید از هر طرف در جست و جوچشم پرخون تیغ در کف عشق او

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۲

به حریفان بنشین خواب مروهمچو ماهی به تک آب مرو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۳

ای ترک ماه چهره چه گردد که صبح توآیی به حجرهٔ من و گویی که گَل برو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۴

ای دیده من جمال خود اندر جمال توآیینه گشته‌ام همه بهر خیال تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۵

آمد خیال آن رخ چون گلستان توو آورد قصه‌های شکر از لبان تو

مولانا

غزل شمارهٔ ۲۲۳۶

جانا توی کلیم و منم چون عصای توگه تکیه گاه خلقم و گه اژدهای تو