شمارهٔ ۳۱۳

اندازهٔ متن۲

(یک ادای نمکین در همه عمر نکرد

یارب این بخت مرا تهمت شوری که نهاد؟)

۱ بیت

از همین دفتر

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

متفرقات

ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان