شمارهٔ ۴۹۴

اندازهٔ متن۲

من که بودم رونق کوی خرابات، این زمان

آفتاب شنبه و ابر شب آدینه ام

۱ بیت

از همین دفتر

عمر را سازد دو بالا، دیدن بالای اوخضر و عمر جاودان، ما و قد رعنای او

نیست هر آیینه را تاب رخ گلرنگ اوهم مگر آیینه سازند از دل چون سنگ او

برد تا رنگ حیا را باده از رخسار اوآنچه بسیارست گلچین است در گلزار او

دل ز مهر بوالهوس آزاد کنشعله را از قید خس آزاد کن

متفرقات

ز لباس تن برون آ به گه نیاز کردنکه به جامه های صورت نتوان نماز کردن

هر نغمه طرازی نرباید دل مستاناز ناله نی وجد کند محمل مستان