شمارهٔ ۵۲

اندازهٔ متن۲

افتادگی گزین که دهد فیض بیشتر

پهلوی خویش هر که نهد چون سبو به خاک

۱ بیت

از همین دفتر

ز بعد مرگ، کسی خط به قبر ما نکشیدز بهر آن که نبودیم در حساب کسی

شمع نیلوفر ماتم زده از شعله به سرظلمت اندوخت شبم بس که ز هجران کسی

می تواند چنگ در فتراک زد خورشید رااز تعلق هر که چون شبنم سبکبار آمده

افزود شوق بوسه مرا از لبان توصفرای من زیاده شد از ناردان تو

ابیات منتسب

چنان که باده کند پشت دار صهبا راز خط پشت لب افزود نشئه لب او

گر به این عنوان کمان چرخ خواهد حلقه شدخنده سوفار گردد غنچه پیکان او