شمارهٔ ۱ - قطعه

خواستم از لعل او دو بوسه و گفتم

تربیتی کن به آب لطف خسی را

گفت یکی بس بود و گر دو ستانی

فتنه شود آزموده‌ایم بسی را

عمر دوباره‌ست بوسهٔ من و هرگز

عمر دوباره نداده‌اند کسی را