شمارهٔ ۴۵

اندازهٔ متن۲

نامه مانی با نامه تو ژاژست

شعر خوارزمی با شعر تو لامانی

۱ بیت

از همین دفتر

ناب است هر آن چیز که آلوده نباشدزین روی ترا گویم کازاده نابی

پسر آن ملکی تو که به مردی بگشادزعدن تا خزران و زخزران تا ککری

هر چون نگرم قصه من با کرم توچون قصه آن اشتر و ماه است و عرابی

تا سرخ بود چون رخ معشوقان نارنجتا زردبود چون رخ مهجوران آبی

ابیات پراکنده

ای دیده ها چو دیده غوک آمده برونگویی که کرده اند گلوی ترا خبه

ایا خورشید سالاران گیتیسوار رزمساز و گرد نستوه