رباعی شمارهٔ ۱۹
اندازهٔ متن
لاله به کرشمه بر چمن میخندد
در باغ شقایق و سمن میخندد
در خنده بین که با تنگدلی
همچون لب آن تنگدهن میخندد
۲ بیت
لاله به کرشمه بر چمن میخندد
در باغ شقایق و سمن میخندد
در خنده بین که با تنگدلی
همچون لب آن تنگدهن میخندد
ای باد صبا غالیه سا می آییچون مشک خطا نافه گشا می آیی