آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است

آن زلف که او به بوی مرزَنگوش است

گه بر جَبَه است و گه به زیر گوش است

زین باز عجب‌تر آن لب خاموش است

زو شهر و جهان به بانگِ نوشانوش است