عنصری بلخی

گفتم: چشمم ز بس کز او خون آید

شمارهٔ ۱۷

عنصری، رباعیات

اندازهٔ متن۲

گفتم: چشمم ز بس کز او خون آید

از لاله به رنگ و سرخی افزون آید

گفت: آن‌همه خون نبد که بیرون آمد

کز رنگ رخم اشک تو گلگون آید

۲ بیت

منبع: سیاوش جعفری

از همین دفتر

از حور بتی چون تو نزاید پسری

شمارهٔ ۷۷

چون سنگ دلی داری و گون سیم بری ؟

گر زلف ترا رخ تو منزل نشدی

شمارهٔ ۷۶

تاریکی شب ز خلق زایل نشدی

ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابی

شمارهٔ ۷۵

ای لب نه لبی ، بنوش در عنابی

فریاد کنم زان سر زلف تو بسی

شمارهٔ ۷۴

کو کرد جهان بر دل من چون قفسی

بر چهرۀ خوبت آفرین کرده کسی

شمارهٔ ۷۳

کس با تو شود ازین جهان دسترسی

اندر شکنِ زلف، مرا بشکستی

شمارهٔ ۷۲

وندر بندش، دلِ مرا دربستی

همهٔ شعرها