عنصری بلخی

گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی

شمارهٔ ۶۴

عنصری، رباعیات

اندازهٔ متن۲

گر زلف تو سال و ماه لرزان بودی

عنبر به بها همیشه ارزان بودی

ور نه رخ تو به زلف پنهان بودی

روز و شب ازو به نور یکسان بودی

۲ بیت

منبع: سیاوش جعفری

از همین دفتر

از حور بتی چون تو نزاید پسری

شمارهٔ ۷۷

چون سنگ دلی داری و گون سیم بری ؟

گر زلف ترا رخ تو منزل نشدی

شمارهٔ ۷۶

تاریکی شب ز خلق زایل نشدی

ای رخ نه رخی ، که لالۀ سیرابی

شمارهٔ ۷۵

ای لب نه لبی ، بنوش در عنابی

فریاد کنم زان سر زلف تو بسی

شمارهٔ ۷۴

کو کرد جهان بر دل من چون قفسی

بر چهرۀ خوبت آفرین کرده کسی

شمارهٔ ۷۳

کس با تو شود ازین جهان دسترسی

اندر شکنِ زلف، مرا بشکستی

شمارهٔ ۷۲

وندر بندش، دلِ مرا دربستی

همهٔ شعرها