شمارهٔ ۳۸
اندازهٔ متن
ای یار چو روزگار یار من و توست
بس کس که حسود روزگار من و توست
این باده که اندوهگسار من و توست
برگیر و بیا که کار کار من و توست
۲ بیت
ای یار چو روزگار یار من و توست
بس کس که حسود روزگار من و توست
این باده که اندوهگسار من و توست
برگیر و بیا که کار کار من و توست
ای شاه نگویمت که چون گردونیزیراکه به قدر و جاه از او افزونی