شمارهٔ ۹۱۹

بنده ی شاهدان قلاشیم

بت پرستی نمی کنیم ارنه

لعبتی بی نظیر بتراشیم

اصل معناست ور نه نقش کنیم

صورتی بی بدل که نقاشیم

گاه دیوانه ایم و گه عاقل

گاه پندان شویم و گه فاشیم

دام در خاک و مرغ در افلاک

دانه ای بر امید می پاشیم

خلق اگر دوست اند وگر دشمن

ما نه مردان صلح و پرخاشیم

ایمنیم از خبر که خرسندیم

فارغیم از خرد که اوباشیم

کار ما با نزاری افتاده ست

چون نزاری برفت ما باشیم