شمارهٔ ۱۴ - مطایبه

ای که از تهمت مؤثر تو

عدل با علم منقسم گردد

بشنو این قطعه کز لطافت آن

تهمت و طعنه منهزم گردد

دل عرفی نگر که در شهوت

قصر تقواش منهدم گردد

شاهد عصمت از تنگ درعی

زان گلندام منعدم گردد

که گرش بر مزاری افتد راه

مرده در گور محتلم گردد!