شمارهٔ ۳۰
اندازهٔ متن
ای برازنده به بالای تو تشریف خدائی
به چه نامیت بخوانم نه خدائی نه جدائی
توئی آن جوهر لاهوت که از قدس تجرد
بیهمه جائی و با این همه اندر همه جائی
۲ بیت
ای برازنده به بالای تو تشریف خدائی
به چه نامیت بخوانم نه خدائی نه جدائی
توئی آن جوهر لاهوت که از قدس تجرد
بیهمه جائی و با این همه اندر همه جائی
مزن تیر بر سینه ام ناتوانیکه دارم ولی ناتوان از جدائی