بخش ۱۲۷ - قطب جامی قُدِّسَ سِرُّهُ

دل از دنیا به کلی بسته دارید

سراندر راه حق پیوسته دارید

دلی را کو نشد دیوانهٔ عشق

به زنجیر شریعت بسته دارید

چو در میدان وحدت کرد جولان

عنان مرکبش آهسته دارید

کی بود کز دست نفس شوم سرکش وارهم

وز هوایِ این جهان تنگِ ناخوش وارهم

جامِ می از دست ساقیِ اجل گیرم چوقطب

درکشم آزاده‌وار از هر کشاکش وارهم

وقت است که دل کمِ دو عالم گیرد

حاصل شدن مرادِ ما کم گیرد

شادی چو به دست می‌نیاید زین پس

اُمیدِ بریده دامنِ غم گیرد