بخش ۸۳ - کمال اصفهانی

این عرصه که گفت خوش جهانی است

خاکش بر سر که خاکدانی است

عاقل به خدا اگر گزیند

گردی که فراز او دخانی است

در لاله نگر به چشم عبرت

کان عارض خوب نوجوانی است

رنگ رخ زرد عاشقان است

هر جای که برگ زعفرانی است

بر گلبن اگر گلی بخندد

بگری که لب شکر بیانی است

از خاک بنفشه‌ای که روید

می‌دان که کلالهٔ جوانی است