شماره ۲۰

اندازهٔ متن۲

روی زمین جمله زبرجد شده

زاغ و زغن آخر ابجد شده

۱ بیت

از همین دفتر

جلای آینه دل ز زنگ خود بینیغلام حضرت ایشان، محمد حپینی

جدل با هزبر دمان می‌کنیچنین می‌شوی، چون چنان می‌کنی

شد چو ماه از نسل زهرا منجلیاختر برج شرف، سید علی

یک از یک چون فتد دو در میانهشود نامت هویدا، ای یگانه

مفردات (معما به نامهای خاص)

چون قمری سرگردان، از جفت جدا ماندهاز هجر سهی قدان، در دشت زنم کو کو

هست تعریفی ز تعریفاتت ای شیرین کلامگاه حد و گاه رسم و گاه ناقص، گه تمام