شمارهٔ ۲۰۲
اندازهٔ متن
زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
هندوست و لیک ترکتاز افتادست
تا بر دل دیوانه من بند نهاد
آسوده و خوش نیست بآز افتادست
۲ بیت
زلف تو که بس تعبیه ساز افتادست
هندوست و لیک ترکتاز افتادست
تا بر دل دیوانه من بند نهاد
آسوده و خوش نیست بآز افتادست
آمد ز چمن باد صبا مشکین بویو آورد بمن از سمن و نسرین بوی