ابن یمین فریومدی

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

شمارهٔ ۶۲۹

ابن یمین، دیوان اشعار، رباعیات

اندازهٔ متن۲

ای بلبل گلشن فصاحت که توئی

وی گوهر معدن صباحت که توئی

طوطی شکر خای بود بسیاری

لیکن نبود بدین ملاحت که توئی

۲ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

از آب حیات سبزه انگیخته‌ای

شمارهٔ ۶۲۸

تا گرد بنفشه بر سمن بیخته‌ای

ایدل اگر آشفته یک یار شدی

شمارهٔ ۶۲۷

فارغ ز دو و از سه و از چار شدی

آمد ز چمن باد صبا مشکین بوی

شمارهٔ ۶۲۶

و آورد بمن از سمن و نسرین بوی

از درد دلم اگر خبر داشته‌ای

شمارهٔ ۶۲۵

زین به سوی حالم نظری داشته‌ای

آن نور که کونین بیاراست توئی

شمارهٔ ۶۲۴

و آنشمع که پروانه از و خاست توئی

از حال من آگهی تو ای بار خدای

شمارهٔ ۶۲۳

و آن نیز توانی که ترا باشد رای

همهٔ شعرها