شمارهٔ ۳۵۸
اندازهٔ متن
از خنده رعد و گریه ابر بهار
وقتست جهانرا که شود چون رخ یار
سردی مکن ایباد بهاری بگذار
تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار
۲ بیت
از خنده رعد و گریه ابر بهار
وقتست جهانرا که شود چون رخ یار
سردی مکن ایباد بهاری بگذار
تا لاله و کل بشکفد از خاره و خار
آمد ز چمن باد صبا مشکین بویو آورد بمن از سمن و نسرین بوی