شمارهٔ ۳۴
اندازهٔ متن
در خاک نگه کند چو با ما نگرد
از غیرت آنکه دیده بر ما فکند
زان به نبود که ما کنون خاک شویم
تا بو که بدان بهانه بر ما نگرد
۲ بیت
در خاک نگه کند چو با ما نگرد
از غیرت آنکه دیده بر ما فکند
زان به نبود که ما کنون خاک شویم
تا بو که بدان بهانه بر ما نگرد
بس کز تو دوم در به در و کوی به کویتاریک شدم چون شب و باریک چو موی