شمارهٔ ۸۲

شمارهٔ ۸۳

دل گرچه نه پیداست نهانش نه توییگیرم که دل من است جانش نه تویی

شمارهٔ ۸۱

مجروحان را دوا و مرهم تو دهیمحرومان را ملک مسلّم تو دهی

شمارهٔ ۸۰

بس کز تو دوم در به در و کوی به کویتاریک شدم چون شب و باریک چو موی

شمارهٔ ۷۹