شمارهٔ ۴۲
اندازهٔ متن
مِهر تو چو مُهر از نگینم نرود
سودای تو از دل حزینم نرود
من خود رفتم ولیک خونابهٔ چشم
تا دامن عمر زآستینم نرود
۲ بیت
مِهر تو چو مُهر از نگینم نرود
سودای تو از دل حزینم نرود
من خود رفتم ولیک خونابهٔ چشم
تا دامن عمر زآستینم نرود
بس کز تو دوم در به در و کوی به کویتاریک شدم چون شب و باریک چو موی