شمارهٔ ۴۴
اندازهٔ متن
کامل صفتی راه فنا می پیمود
ناگه گذری کرد به دریای وجود
یک موی زهست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنّار نمود
۲ بیت
کامل صفتی راه فنا می پیمود
ناگه گذری کرد به دریای وجود
یک موی زهست او بر او باقی بود
آن موی به چشم فقر زنّار نمود
بس کز تو دوم در به در و کوی به کویتاریک شدم چون شب و باریک چو موی