قطعه شمارهٔ ۲۰
اندازهٔ متن
وه که چه آزار بود من از مهر تو
لیک چو باز آمدی آن همه برداشتی
سر چو برآورد صبح بپوشد گناه
روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی
۲ بیت
وه که چه آزار بود من از مهر تو
لیک چو باز آمدی آن همه برداشتی
سر چو برآورد صبح بپوشد گناه
روز همه روز جنگ شب همه شب آشتی
کسی ملامتم از عشق روی او میکردکه خیره چند شتابی به خون خود خوَردن؟