قطعه شمارهٔ ۱۷ - کاه و کهربا

قطعه شمارهٔ ۲۰

وه که چه آزار بود من از مهر تولیک چو باز آمدی آن همه برداشتی

قطعه شمارهٔ ۱۹

گفتم به ره ببینم و دامن بگیرمشکای رشک آفتاب جمال منیر تو

قطعه شمارهٔ ۱۸ - سیه گلیم

بر آن گلیم سیاهم حسد همی آیدکه هست در بر سیمین چون صنوبر او

قطعه شمارهٔ ۱۶ - از او بپرس!