واعظ قزوینیشمارهٔ ۳۹دیوان اشعار، ابیات پراکندهاندازهٔ متن۲میگدازد ز آفتاب مرگ، برف زندگیقطره ها باشد کز آن یک یک چکد دندان ما۱ بیت