شمارهٔ ۲۶۶

اندازهٔ متن۲

دیدن بدستیاری عینک، ندیدنست

نور نگاه میکندت خانه روشنی

۱ بیت

از همین دفتر

به دوست روی دو عالم تو آشنای که‌ایجهان گدای در اوست، تو گدای که‌ای؟!

هجوم خط مشکین نیست بر سیب زنخدانشهمانا کاروانی کرده منزل بر سر چاهی!

در دیده غبارم ز چه ره یافته، دانی؟نور نگاه میکندت خانه روشنی

ز بس کاهید جسم زار من از درد پنهانیچو گل بر خرده جان نیست غیر از جیب و دامانی!

چو خشتی کز بنا افتد، زهر افتادن دندانشود ظاهر که دارد خانه تن رو بویرانی

برای یک لب نان دربدر چه میگردی؟تو راه درگه حق را مگر نمیدانی؟!