واعظ قزوینیشمارهٔ ۱۳۰دیوان اشعار، ابیات پراکندهاندازهٔ متن۲مبند دل به عطای جهان، که چون شبنمهرآنچه شب دهدت، روز باز میگیرد!۱ بیت