واعظ قزوینیشمارهٔ ۱۶۲دیوان اشعار، ابیات پراکندهاندازهٔ متن۲ز اندیشه بد گوست، کرم های لئیمانبی واهمه ابنای زمان رنگ نبازند۱ بیت