واعظ قزوینیشمارهٔ ۱۹۲دیوان اشعار، ابیات پراکندهاندازهٔ متن۲عیب باشد مشرب طفلانه با موی سفیدشوخی از پیران بود چون عشوه ز ابروی سفید۱ بیت