خواجوی کرمانی

شمارهٔ ۶ - فی مدح الصاحب السعید جلال الدین الخوافی طاب ثراه

دیوان اشعار، صنایع الکمال، ترکیبات

اندازهٔ متن۲

ای خادم سنبل تو عنبر

وز لعل تو رفته آب کوثر

در تنگ ز تنگ شکّرت قند

در شور ز پسته ی تو شکّر

هندوی خط تو نافه ی چین

لالای لب تو لؤلؤی تر

با مهر رخ جهان فروزت

از چشم فلک فتاده اختر

داریم در آرزوی رویت

سر بر کف دست و دست بر سر

بگشای ز صبح شام شبگون

بنمای ز شعر نقش شستر

پیش آر بوقت صبح باده

پر کن بگه صبوح ساغر

ادامهٔ شعر تایپ نشده (تصحیح سهیلی خوانساری صفحهٔ ۱۳۹)

۷ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

شمارهٔ ۱۳ - فی مرثیة نوئین الاعظم غیاث الدین کیخسرو و ابیه قطب الدین محمود

از گنج دهر بهره بجز زخم مار نیستوز گلبن زمانه بجز نوک خار نیست

شمارهٔ ۱۲ - فی مرثیة السلطان السعید الشهید ارپه خان و مدح الامیر جلال الدولة و الدین مهدی

ز دست این فلک گوژ پشت سفله پرستکدام سر که نرفتست عاقبت از دست

شمارهٔ ۱۱ - فی مدح الامیر الاعظم مظفر الدنیا و الدین صادون بیک طاب ثراه

چون پدید آمد ز زیر هفت چرخ مستدیرطلعت سلطان زرین تاج زنگاری سریر

شمارهٔ ۱۰ - فی مدح الصاحب المعظم جمال الدین دیلم اصفهانی

پسته شکّری است آنک تو داری نه دهنشکّر عسکری است آنک تو باری نه سخن

شمارهٔ ۹ - فی التهنیة قدوم الصاحب الاعظم تاج الحق و الدین العراقی طاب ثراه

مژده ی مقدم مخدوم جهان آوردندخبر داور دوران زمان آوردند

شمارهٔ ۸ - فی تهنیة بعید الفطر

ایکه زلفت شب قدرست و رخ زیبا عیدعید ما بی تو بعیدست و توئی ما را عید

همهٔ شعرها