شمارهٔ ۲۴ - کتب الی مولی السعید غیاث الدین زنگیشاه الخوافی

اندازهٔ متن۲

غیاث دولت و دین کهف عالم

زهی دستت بدر پاشی سحابی

جهان مکرمت را قهرمانی

سپهر معدلت را آفتابی

فلک را گرد ایوانت طوافی

ملک را سوی فرمانت شتابی

جهانرا از وجودت افتخاری

ستم را از جنابت اجتنابی

بود عنقای زرّین بال گردون

درون جوف خرگاهت ذبابی

روا باشد که همچون من غریبی

ز درکاهت نیابد فتح بابی

۶ بیت

از همین دفتر

ستوده مفخر آفاق صدر دین یحییکه افتخار زمینست و اختیار ز من

صدر بلند مرتبه یحیی که معطییمانند او ز مادر ارکان نزاده است

دمی بصحبت پیری رسیده بودم دوشکه بود منشی دیوان چرخ را استاد

ای رهروان بادیه پیمای چرخ رارکن بساط مجلس اعلات مرحله

زهی رفیع جنابی که چون بیوت عناکبسپهر بر در ایوان رفعت تو تنیدست

زبده دوران ملک مستنصر آن کز کبریاحضرت او را ملاذ آل الپ ارغون کنند