خواجوی کرمانی

درد محبت درمان ندارد

شمارهٔ ۱۰۵

دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، غزلیات

اندازهٔ متن۲

درد محبت درمان ندارد

راه مودت پایان ندارد

از جان شیرینت ممکن بود صبر

اما ز جانان امکان ندارد

آنرا که در جان عشقی نباشد

دل بر کن از وی کو جان ندارد

ذوق فقیران خاقان نیابد

عیش گدایان سلطان ندارد

ایدل ز دلبر پنهان چه داری

دردی که جز او درمان ندارد

باید که هر کو بیمار باشد

درد از طبیبان پنهان ندارد

در دین خواجو مؤمن نباشد

هرکو بکفرش ایمان ندارد

۷ بیت

منبع: ویکی‌درج

از همین دفتر

صبح وصل از افق مهر بر آید روزی

شمارهٔ ۲۶۵

وین شب تیره ی هجران بسر آید روزی

دی سیر برآمد دلم از روز جوانی

شمارهٔ ۲۶۴

جانم به لب آمد ز غم و درد نهانی

در باغ چون بالای تو سروی ندیدم راستی

شمارهٔ ۲۶۳

بنشین که آشوب از جهان برخاست چون برخاستی

برو ای باد بهاری به‌دیاری که تو دانی

شمارهٔ ۲۶۲

خبری بر زمن خسته به‌یاری که تو دانی

ای صبا با بلبلِ خوش‌گویْ گوی

شمارهٔ ۲۶۱

می‌نماید لالهٔ خودرویْ روی

گفتمش از چه دلم بردی و خونم خوردی

شمارهٔ ۲۶۰

گفت از آنروی که دل دادی و جان نسپردی

همهٔ شعرها