خواجوی کرمانیچون بر آرد آفتاب از قلب دریا ماهئیشمارهٔ ۳۷دیوان اشعار، صنایع الکمال، سفریات، معمّیاتاندازهٔ متن۲چون بر آرد آفتاب از قلب دریا ماهئیدیدم اندر قعر و نام یار شد روشن مرا۱ بیتمنبع: ویکیدرجذخیره در کتابخانهاشتراکگذاری شعرشعر قبلی · شمارهٔ ۳۶چو سر برزد از برج شیر آفتابشعر بعدی · شمارهٔ ۳۸نام آن ماه که خورشید پری رویانست