رباعی شمارهٔ ۱۰۴
اندازهٔ متن
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح
۲ بیت
اندر همه عمر من بسی وقت صبوح
آمد بر من خیال آن راحت روح
پرسید ز من که چون شدی تو مجروح
گفتم ز وصال تو همین بود فتوح
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی