رباعی شمارهٔ ۱۵۸
اندازهٔ متن
سادات به یک بار همه مهجورند
کز سایهٔ حشمت تو مهتر دورند
از غایت مهر تو به دل رنجورند
گر شکر تو گویند به جان معذورند
۲ بیت
سادات به یک بار همه مهجورند
کز سایهٔ حشمت تو مهتر دورند
از غایت مهر تو به دل رنجورند
گر شکر تو گویند به جان معذورند
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی