رباعی شمارهٔ ۱۸۶
اندازهٔ متن
ای خورشیدی که نورت از روی امید
گفتم که به صدر ما نماند جاوید
ناگه به چه از باد اجل سرد شدی
گر سرد نگردد این نگارین خورشید
۲ بیت
ای خورشیدی که نورت از روی امید
گفتم که به صدر ما نماند جاوید
ناگه به چه از باد اجل سرد شدی
گر سرد نگردد این نگارین خورشید
تا کی ز غم جهان امانی خواهیتا کی به مراد خود جهانی خواهی