شمارهٔ ۷۰

ترا با کس هوای همدمی نیست

پری را الفتی با آدمی نیست

دلا سرگرم باش از ساغر غم

که مستی در شراب بی‌غمی نیست

مگر اعجاز دارد ساغر عشق

که از دریا‌کشان می را کمی نیست

مگو ای دل غم خود با خیالش

که بر کس اعتماد محرمی نیست

گلی کز تربت میلی زند سر

درو چون غنچه دل، خرمی نیست