شمارهٔ ۲۲۶

از بس که بزم مهر و وفا گرم کرده‌ام

بازار التفات ترا گرم کرده‌ام

ایام، چون فتیله داغم تمام سوخت

تا همچو شمع، پیش تو جا گرم کرده‌ام

با من ز اعتماد وفا بر سر جفاست

هنگامه جفا، به وفا گرم کرده‌ام

آن طفل را ز گرمی اظهار عاشقی

در عشوه با وجود حیا گرم کرده‌ام

خوبان، ترحمی! که چو میلی در آتشم

تا اختلاط را به شما گرم کرده‌ام