شمارهٔ ۲۴۹

خدایا از ما هر که بینی معیوب بینی هر کردار بینی همه با تقصیر بینی با اینهمه باران رحمت تو باز نایستد و جز گل کرم نروید چون با دشمن با چنان پس با دوستان چه اندازه و چه پایان