شمارهٔ ۲

اندازهٔ متن۲

چنان مستغرقم در غم که مطرب

اگر در غم سراید غم فزاید

۱ بیت

از همین دفتر

بر مرادت چون نگردد تا قیامت دورِ چرخکز تو در سیْرند دایم مهر و ماه و دزدمه

خوش آن نبیذ غارچی، با دوستان یک‌دلهگیتی به آرام اندرون، مجلس به بانگ و ولوله

ای میر بوحمد که همه محمدت همیاز کنیت تو خیزد، وز خاندان تو

از فرط عطای او زند آزپیوسته ز اِمتلا زَراغن

ابیات پراکنده

در این زمانه بتی نیست از تو نیکوترنه بر تو بر شمنی از رهیتْ مشفق‌تر

در جنبِ علو همًتت چرخمانندهٔ وُشم پیش چَرغ است