رباعی شمارهٔ ۱۵۲
اندازهٔ متن
دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخَور بود
۲ بیت
دُرّی که شب افروزتر از اختر بود
از گوهر آفتاب روشنتر بود
بربود ز من آنکه تو را رهبر بود
مانا که کلاه چرخ را درخَور بود
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی