رباعی شمارهٔ ۱۶۵
اندازهٔ متن
خاقانی را آنکه بود سلطان هنر
چون شمع بسی نشست بر کرسی زر
اکنون چو چراغ است به کشتن درخَور
بر نطع نشسته اشک ریزان در بر
۲ بیت
خاقانی را آنکه بود سلطان هنر
چون شمع بسی نشست بر کرسی زر
اکنون چو چراغ است به کشتن درخَور
بر نطع نشسته اشک ریزان در بر
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی