رباعی شمارهٔ ۲۱۰
اندازهٔ متن
از کوی تو ای نگار زاری بردیم
آشفته دلی و بیقراری بردیم
ای مایهٔ شادمانی آخر ز درت
رفتیم و غمت به یادگاری بردیم
۲ بیت
از کوی تو ای نگار زاری بردیم
آشفته دلی و بیقراری بردیم
ای مایهٔ شادمانی آخر ز درت
رفتیم و غمت به یادگاری بردیم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی