رباعی شمارهٔ ۲۴۵
اندازهٔ متن
روز از پی هجر تو بفرسود دلم
شب در پی روز وصل نغنود دلم
بس روز که چون روز روان بود دلم
تا با تو شب شبی بیاسود دلم
۲ بیت
روز از پی هجر تو بفرسود دلم
شب در پی روز وصل نغنود دلم
بس روز که چون روز روان بود دلم
تا با تو شب شبی بیاسود دلم
در مجلس باده گر مرا یاد کنیغمگین دل من به یاد خود شاد کنی